تاشقایق هست زندگی باید کرد

به من زيستني عطا کن، که در لحظه ي مرگ بر بي ثمري لحظه اي که براي زيستن گذشته است حسرت نخورم ، و مُردني عطا کن که بربيهودگيش سوگوار نباشم ،براي اينکه هر کس آنچنان مي ميرد که زندگي مي کند. خدايا تو چگونه زيستن را به من بياموز، چگونه مُردن را خود خواهم آموخت . خدايا رحمتي کن تا ايمان ، نان ونام برايم نياورد ، قدرتم بخش تا نانم را و حتي نامم را در خطر ايمانم افکنم ، تا از آنهايي باشم که پول دنيا را ...

خدایا! هنگامی که ثروتم دادی، خوشبختی ام رانگیر...هنگامی که توانایی ام دادی، عقلم را نگیر...هنگامی که مقامم دادی، تواضعم رانگیر...آنگاه که تواضعم دادی ، عزتم رانگیر...وقتی قدرتم دادی ،عفوم رانگیر ...هنگامی تندرستی ام دادی، ایمانم رانگیر ...و آنگاه که فراموشت کردم ، فراموشم مکن.. نوشته شده در شنبه بیس...